پایان سفر 164 ساله نپتون به دور خورشید


کشف سیاره نپتون از سابقه جالبی برخوردار است.

سیاره اورانوس در سال 1781 به صورت اتفاقی توسط "سر ویلیام هرشل" و طی جستجوهای وی در میان اجرام اعماق آسمان کشف شد. با گذشت زمان اخترشناسان دریافتند موقعیت اورانوس آنچنان که پیش بینی کرده بودند، نیست و گمانه زنی ها درباره وجود سیاره ای دیگر که نیروی گرانشش بر روی حرکات اورانوس تاثیر می گذارد آغاز شد.

در اواسط دهه 1840 مردی انگلیسی به نام "جان کوچ آدامز" و مردی فرانسوی به نام "اوربین لو وریه" به صورت جداگانه موقعیت این سیاره جدید و احتمالی را بر اساس تاثیر آن بر روی اورانوس محاسبه کردند اما هر دو این افراد در جلب توجه اخترشناسان رصد کننده برای جستجوی سیاره ناموفق ماندند.

در نهایت اخترشناس آلمانی "یوهان گال" موقعیت تخمینی سیاره احتمالی را رصد کرد و موفق به دیدن نواری آبی-سبز از سیاره شد که به تدریج به سیاره نپتون شهرت پیدا کرد. روز کشف نپتون 23 سپتامبر 1846 بود و افتخار کشف این پدیده نجومی به هر سه اخترشناسی که در کشف آن سهیم بودند داده شد.

در واقع "گال" اولین فردی نبود که نپتون را رصد کرد، این افتخار نمی تواند به هیچ کس دیگری به جز گالیله برسد که دو بار در 28 دسامبر 1612 و 27 ژانویه 1613 نپتون را رصد کرده بود اما آن را با یک ستاره به اشتباه گرفته بود.

برای تقریبا یک قرن، نپتون دورترین سیاره از خورشید شناخته می شد و این افتخار را زمانی از دست داد که سیاره پلوتون در سال 1930 کشف شد. اما اکنون اتحادیه بین المللی اخترشناسی با عزل پلوتون از مقام سیاره بودن، افتخار پیشین نپتون را به او بازگردانده است.

بر اساس گزارش ان بی سی، به دلیل 30 واحد نجومی فاصله از خورشید، هر واحد نجومی برابر فاصله خورشید تا زمین است و به دلیل قطر کوچک و 49 هزار و 560 کیلومتری، سیاره نپتون در تلسکوپهای آماتوری بسیار کمرنگ و کوچک دیده می شود و برای دیدن آن در روزهای آینده به یک دوربین دو چشمی یا یک تلسکوپ کوچک نیاز خواهید داشت.

/ 0 نظر / 8 بازدید